domingo, 1 de mayo de 2016
A fornigueta que quereba bier a nieu
Fa unos cuantos de días que a fornigueta s'ha dispertau.
Libierno s'en ha marchau ent'atro puesto.
A fornigueta tien o conzieto de bier a nieu. China chana s'endreza enta Punta Guara.
-Ye mayo..., s'en dize a fornigueta, -puede estar que no i-haiga nieu, fa una caloriza ista añada ...-
En ba por ixos terrenos a rebutir de birabolas alparzeras...-Ta on bas, fornigueta?-
-Quiero bier a nieu que biha en l'alto ixa peña- les ne dize.
-Bai, cuan plegues...ya no i habrá ni un garabís-
A fornigueta, no fa caso, tiene tanta falaguera con a nieu, que terne que terne, puya ent'alto.
Cuan plega, ya no bi-ha ni una siñal.
S'acofla cansa, un inte.
Alufra l'ambiesta, e de sopetón, s'arrigue.
Más entallá, luen, s'en beyen as tucas cheladas a rebutir de polida nieu.
Nunca no n' eba bisto cosa igual.
Sospira de goyo a fornigueta n'a Punta Guara.
Sagardiana
Suscribirse a:
Entradas (Atom)